Geen ontslag op staande voet, wel einde arbeidsovereenkomst

In het arbeidsrecht houdt het ontslag op staande voet regelmatig de gemoederen bezig. Het zijn vaak interessante zaken, vanwege de feiten die aan het ontslag op staande voet ten grondslag liggen, maar ook doordat de afloop vaak niet te voorspellen is.
In een zaak waarover ik schrijf in mijn blog, werd het ontslag op staande voet niet gehonoreerd, maar werd de arbeidsovereenkomst wel beëindigd. Het doel van de werkgever werd bereikt, maar op een andere grondslag.

Deze zaak handelde over het vertrouwen en het misbruik ervan door de werknemer, dat in dit geval leidde tot een einde van de arbeidsovereenkomst.

Wat speelde er?
De werknemer was sinds een aantal jaren bij zijn werkgever in dienst als medewerker verkoop buitendienst. Op 26 juni 2017 ontslaat de werkgever de werknemer op staande voet, omdat de werknemer valse bezoekverslagen zou hebben ingeleverd, op zeer regelmatige basis lange bezoeken zou brengen aan concurrenten van de werkgever, frequent lange telefoongesprekken met ex-collega’s zou voeren, die bij concurrenten werkzaam zijn en op sommige dagen pas halverwege de ochtend met zijn werk zou beginnen.
De werknemer is het niet eens met het ontslag op staande voet en schakelt de rechter in, waarbij hij vernietiging verzoekt van het gegeven ontslag.

Geen ontslag op staande voet 
De kantonrechter stelt vast dat de werkgever aan het ontslag op staande voet slechts de gebeurtenissen uit 1 week ten grondslag heeft gelegd. Pas nadat de werkgever de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang had beëindigd, heeft de werkgever een onderzoek ingesteld naar de onrechtmatigheden over een langere periode.

In de bewuste week volgend op het ontslag op staande voet, was er maar 1 gepland bezoek door de werknemer, waarvan onduidelijk is of dit wel of niet is afgelegd.
Dit is, aldus de kantonrechter, onvoldoende voor ontslag op staande voet. Maar daarmee was deze zaak nog niet afgedaan.

Het ontbindingsverzoek dat de werkgever had ingediend, wordt wel toegewezen. De reden hiervoor is dat vast is komen te staan dat de werknemer over een langere periode bezoekverslagen niet volledig naar waarheid heeft ingevuld. In plaats van daadwerkelijk bij de klant op bezoek te gaan, was sprake geweest van telefonisch contact. Nu de werknemer vier dagen per week vanuit huis werkte en een behoorlijke mate van vrijheid en zelfstandigheid had, oordeelde de kantonrechter dat in een dergelijk geval de werkgever op de werknemer moet kunnen vertrouwen.

Het niet eerlijk zijn; het niet volledig naar waarheid invullen van bezoekverslagen, het bellen van klanten in plaats van bezoeken, het niet transparant en waarheidsgetrouw invullen in de agenda, is een situatie die ernstig verwijtbaar is. De kantonrechter ontbindt de arbeidsovereenkomst, zonder dat aan de werknemer een vergoeding wordt toegekend.

Eerlijkheid duurt het langst
Een les die uit deze casus kan worden getrokken is dat bij de beoordeling of op het moment van het ontslag op staande voet sprake is van een dringende reden, geen rekening mag worden gehouden met gedragingen die pas na het ontslag op staande voet bekend zijn geworden.
Eerdere gedragingen kunnen wel bijdragen tot het oordeel dat sprake is van een dringende reden, maar die moeten dan wel tegelijk met de opzegging worden  genoemd.

Tip voor de werkgever is om er voor te zorgen dat het dossier op orde is en  er voldoende bewijsbare reden is voor een ontslag op staande voet. Een tip voor de werknemer is om het niet zover te laten komen.
Eerlijk duurt het langst!

Bron: Rechtbank Limburg 21 september 2017, ECLI:NL:RBLIM:2017:9196

Contact

Bel voor meer informatie
078 - 613 45 33 of mail naar info@silfhoutadvocatuur.nl

Meer gegevens