Ik Ben je vader niet!

‘Is mijn vader wel mijn echte vader?’ en ‘Is mijn kind wel echt van mij?’ zijn vragen die we op televisie bij DNA-onbekend, of Spoorloos allemaal wel eens hebben gehoord. Deze programma’s zijn niet voor niets al jaren een succes, want er lopen veel mensen rond met deze vragen.

De wet
Stel je komt er als vader achter dat je niet de biologische vader bent van je kind, maar hebt het kind wel erkend, of bent door het huwelijk juridisch vader, of je komt er als kind zelf achter dat je vader niet je biologische vader is. Wat kan je dan doen?
In deze gevallen kan de rechtbank op verzoek van de vader, de moeder of het kind zelf de ontkenning van het vaderschap gegrond verklaren.
Een moeder kan dit verzoek indienen binnen een jaar na de geboorte. Een vader kan het verzoek indienen binnen een jaar nadat hij bekend is geworden met het feit dat hij vermoedelijk niet de biologische vader is van het kind. Het kind kan het verzoek indienen binnen drie jaar nadat het kind bekend is geworden met het feit dat de vader niet de biologische vader is. Wanneer het kind minderjarig is, kan deze het verzoek indienen tot 3 jaar nadat het meerderjarig is geworden.

De rechtbank zal het verzoek afwijzen indien de man heeft ingestemd met de daad die de verwekking van het kind tot gevolg kon hebben. Daarnaast wordt het verzoek niet gegrond verklaard, wanneer de man voor het huwelijk of geregistreerd partnerschap al wist van de zwangerschap.
De rechtbank kan het verzoek dus niet altijd toewijzen, zelfs niet als alle partijen met het verzoek instemmen

Dit laatste was het geval in de volgende zaak.

Feiten
Partijen wilden met elkaar trouwen. De vrouw was op dat moment zwanger. Na drie maanden huwelijk is het kind geboren.
De man wist voor het huwelijk dat de vrouw zwanger was en wist ook dat er een kans bestond dat hij niet de biologische vader van het kind was. De vrouw heeft de man ook niet bedrogen, in de zin dat zij de man in de waan heeft gebracht of gelaten dat hij ervan kon uitgaan dat hij de verwekker van haar kind was. Zij heeft hem verteld over haar twijfels.
Voor het huwelijk hebben de man en de vrouw een gesprek gehad met de huisarts en zijn ervan uitgegaan dat de man de biologische vader van het kind was.

Na 7 jaar huwelijk zijn de man en de vrouw gescheiden en werd er aan de man een kinderalimentatieplicht opgelegd.
Een aantal jaren later heeft de vrouw een brief aan de man gestuurd, met daarin het bericht dat hij niet de biologische vader van het kind is.
De man heeft toen een verzoek tot gegrondverklaring van ontkenning van het vaderschap ingediend bij de Rechtbank en gevraagd om de kinderalimentatie op nihil te stellen.
Zowel de vrouw als het kind, dat door een bijzonder curator werd vertegenwoordigd, hadden geen bezwaren tegen dit verzoek en hebben ermee ingestemd.

De beslissing
De rechtbank oordeelde echter anders!
Dat de vrouw en het kind instemmen met het verzoek van de man, betekent volgens de Rechtbank niet dat het verzoek gegrond kan worden verklaard. Het ging hier om de juridische status van het kind. Het kind ziet de man al 10 jaar als biologische vader.
De Rechtbank stelt dat van belang is, de situatie ten tijde van het aangaan van het huwelijk van partijen. De man wist van de zwangerschap van de vrouw en had twijfels over zijn biologisch vaderschap. Hij heeft het kind echter geaccepteerd als zijnde zijn kind en dit leidt tot het oordeel dat de man zijn vaderschap niet kan ontkennen en kinderalimentatie moest blijven betalen.

Tip: als u te maken krijgt met dit onderwerp spelen er vaak vele emoties en vragen. Het is belangrijk om u goed te laten informeren, zodat er een juiste oplossing gevonden kan worden, ook in het belang van het kind! Voor meer informatie hierover kunt u altijd contact met ons opnemen.

Bron: Rechtbank Assen 26 januari 2011, ECLI:NL:RBASS:2011:BP3458.

Contact

Bel voor meer informatie
078 - 613 45 33 of mail naar info@silfhoutadvocatuur.nl

Meer gegevens